انتشار: ۱۴:۱۲ - ۱۹ مهر ۱۳۹۷
  • کد خبر: ۶۱۰۷۸
به نظر می رسد دولت و دستان مرئی و نامرئی آن در مجلس شورای اسلامی به جای قراردادهای محرمانه و ننگین باید به فکر عملیاتی کردن پتانسیل های داخلی کشور باشند

به گزارش خبرنگار سیاسی پایگاه خبری "خبر در زندگی"، متین منتظمی دبیرکل اسبق اتحادیه جامعه اسلامی دانشجویان طی یادداشتی درباره تصویب CFT در مجلس نوشت: به نظر می رسد دولت و دستان مرئی و نامرئی آن در مجلس شورای اسلامی به جای قراردادهای محرمانه و ننگین باید به فکر عملیاتی کردن پتانسیل های داخلی کشور باشند.به گزارش خبرنگار سیاسی خبرگزاری فارس، متین منتظمی دبیرکل اسبق اتحادیه جامعه اسلامی دانشجویان طی یادداشتی درباره تصویب CFT در مجلس نوشت: به نظر می رسد دولت و دستان مرئی و نامرئی آن در مجلس شورای اسلامی به جای قراردادهای محرمانه و ننگین باید به فکر عملیاتی کردن پتانسیل های داخلی کشور باشند.
متن یادداشت در ادامه آمده است:
« در چند روز گذشته لایحه‌ای در مجلس شورای اسلامی تصویب شد که حواشی بسیاری را از خود نشان می داد که این حواشی نه تنها اکنون بلکه در آینده نیز صدمات جبران ناپذیری به دنبال خواهد شد. با کمی اضافه کردن چاشنی منطق به حواشی احساسی موافقین این لوایح می توان به این نتایجی دست یافت که بررسی آنها خالی از لطف نیست.
به نظر می رسد پاسخ چند سوال می تواند این ذوق زدگی شبه برجامی را به حالت منطقی بازگرداند. مهمترین نکته ای که موافقان FATF آن را مطرح می کنند استفاده از کلیدواژه شفافیت در ماجراست.اما اولین سوالی که در اذهان عمومی پدید می آید این است که ساز و کار این شفافیت و مخاطب آن چه کسی است؟
به راحتی می توان به این مسئله پی برد که دولت با محرمانه سازی قرارداد های خود در حال انجام برخی امور است که بتواند با سیاست مدنظر خود کشور را پیش ببرد حال اینکه سیستم اجرایی با عدم شفافیت این لایحه سیاست خود در قبال مردم را جور دیگری رقم زد.
عدم توجه به مخاطب شفافیت مالی و ساز و کار آن تجربه ای است که بار ها در قضیه برجام به آن تاکید شد و همه اتفاقات پس از آن نیز به علت عدم وجود ساز و کار مربوطه بود. همه این مسائل در حالی رخ می دهد که حامیان شفاف سازی مالی برای مبارزه با تروریسم خود حاضر به شفاف کردن و اعلام رای خود به مردم در مجلس شورای اسلامی نیستند.
موضوع بعدی ارتباطات مالی با جهان است که حامیان این طرح آن را بیش از پیش مطرح می کنند اما سوال اصلی که باید از این افراد پرسید این است که این ارتباط با چه کسانی است . همانطور که از پیش معین است طرح تحریم ها و برجام عملاً به بن بست رسیده و نمی توان بر اساس آن نسبت به باز شدن ارتباطات مالی جهان امیدوار بود. حال این الحاقیه نیز نمی تواند این برجام منقضی را دوباره به مرحله عمل رسانده و بپروراند. چرا که این لایحه مرحله بعد از اجرای برجام بود.
سوال دیگری که در این مسئله مطرح است کلید واژه ای به نام مبارزه با تروریسم است ، اما اول باید پرسید که این کلمه تروریسم چه تعریفی در لایحه مذکور داشته و یا چه کسانی این تعریف را ارائه کرده اند. قطعاً با این رویه ، کشور درب های اقتصادی خود را به روی کسانی باز گذاشته که به هر بهانه ای می توانند باعث ایجاد مشکلات در ایران گردند.
با این تفاسیر واضح است که دشمن همچنان درصدد افزایش فشار و راه های نظارت و مانیتورینگ خود به جمهوری اسلامی است. در کنار همه این مسائل دولت سیاسیِ غیر اجرایی نیز برای سرپوش گذاشتن به عملکرد ضعیف خود و پیشِ رو قرار دادن تسکین به جای درمان وضعیت کشور تن به قرار دادهایی می دهد تا شاید بتواند این مشکل را تسکین دهد غافل از اینکه این راه پایانی نداشته و همچون باتلاق عمل می کند که دست و پا زدن در آن به مثابه فرو رفتن بیشتر در آن است.
به نظر می رسد دولت و دستان مرئی و نامرئی آن در مجلس شورای اسلامی به جای قراردادهای محرمانه و ننگین باید به فکر عملیاتی کردن پتانسیل های داخلی کشور باشند.»

ارسال نظرات
نام:
ایمیل:
* نظر:
پربازدیدترین